کهکشان نقره ای من

بایگانی

دنیا جای بهتری نمی شود

چهارشنبه, ۱۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۰۳ ق.ظ

ته تمام حرف ها و اتفاقات و دیده ها و شنیده ها می دانی چه بود؟ یک درس بزرگ!


که حتی توضیح دادنش هم سخت است،
ما، بشر، انسان، آدم یا هرچه بنامیم در بستری به نام زندگی، قرار است و قرار بوده است و در آینده هم همین هست که همواره با مشکلات مختلف دست به گریبان باشیم. بعد از گذشت سالها از زندگی بشر، از اولین کتیبه های تاریخی که به آن ها دسترسی داریم، در دولت ها و حکومت ها و نظام های مختلف، از دوره مادها و آریایی ها تا کوروش و هخامنشیان و امپراطوری رم و یونان و جلوتر عباسیان و امویان و جنگ های صلیبی و انقلاب های گوناگون و جنگ های جهانی و نازی ها و نسل کشی ها و قاجار و پهلوی و جمهوری و دموکراسی، از دوران سلطنت و شاهزاده ها تا مجلس و رای اکثریت، هر جا را که بگردی خالی از ظلم و جنگ و نزاع و غم نبوده است. این ها بخشی از خود زندگی هستند که هرگز از آن جدا نمی شوند.
ما هستیم و تا قدرت و شهوت هست، همین است! ترکیبی قوی برای ساختن جهان.


می دانی جالب کار کجاست؟ این که هیچ کدام مقصر نیستیم! این ماهیت انسان بودن ماست. ما همینیم. این کل داستان است. تفاوت های ما با هم، با نسل های قبل، تفاوت خوب ها و بدها، آنقدرها زیاد نیست. در حقیقت کاملا جزئیست. همه ذاتا در پی خوبی هستیم و عملا خوبی پیش نمی بریم! این همه کثرت. شاید تنها راه نجات آن است که «باید همه با هم متحد شوند تا دنیا را عوض کنند ولی آخر اگر همه می توانستند با هم متحد شوند دیگر لازم نبود دنیا را عوض کرد!»*


دنیا جای بهتری نمی شود. ما باید قوی تر شویم.

________________________
* خداحافظ گاری کوپر. رومن گاری

۹۵/۱۱/۱۳
قاصدک

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">