کهکشان نقره ای من

بایگانی

عصر سیمان

دوشنبه, ۱۰ اسفند ۱۳۹۴، ۰۸:۳۷ ق.ظ

پنجره باز است و نسیم ملایمی سر می خورد توی اتاق، از جلو چشمانم رقص کنان عبور می کند و آرام در آغوشم میگیرد. نسیم بازمانده عصر ماست، معدود بازمانده ای در لابه لای این همه سیمان و آهن. ما مهجور ترین و مظلوم ترین انسان های دوران هستیم که به دوری از طبیعت محکوم شده ایم. بدون جرم،‌ بدون حکم، بدون قاضی، ما خود به دست خود، حکم اعدام داده ایم و به اسم پیشرفت به آن می بالیم!


۹۴/۱۲/۱۰
قاصدک

نظرات  (۳)

۱۰ اسفند ۹۴ ، ۰۸:۴۸ مرتضی استاجی
وبلاگ خوب و متن دلنشینی بود
به منم سر بزن

پاسخ:
:)
۱۵ اسفند ۹۴ ، ۱۹:۰۲ مهدی ابوفاطمه
احسنت
موفق باشید
پاسخ:
:)
خیلی دلم می‌خواهد بدانم بعد از پست‌مدرنیسم، به کجا می‌رسیم.
پاسخ:
خدا رو چه دیدی، شاید یه دور برگردون پیدا شد برگشتیم!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">